Lekukotasunak V (Danel Lauzirika)

Danel Lauzirika Erkiaga naiz. Gernika-Lumo eta Lekeitio artean eman dut bizitzako parterik handiena, eta azken sei urteotan Deustu dut bizileku. Berezkoa zait euskara, natural-naturala, inongo ahaleginik egin gabe familiak eta lagunarteak nire ezpainetan jarritakoa. Horrek, baina, ez du esan nahi ahaleginik egin behar ez dugunik, tresna onena ere herdoildu egiten da erabili ezean.

Zergatik parte hartu 11 Egun Euskaraz egitasmoan? Ezker-eskuin, atzera-aurrera begiratzeari uzteko, belarria inkontzienteki zorroztu gabe ibili behar  izateko, zerbait exotikoa balitz bezala kalean entzundako euskalkien traza asmatzen ibiltzeari uzteko… Hamaika arrazoi daude, bakarrean laburbil daitezkeenak: normalizazio beharra.

Herri txiki euskaldunetako gehienontzat Bilbo erdalduna izan da beti, ez dugu inoiz euskararekin identifikatu. Txikitako gure iruditerian Arenaleko zubia egon daiteke, Gran vía, San Mames, baina euskara ez. Nerabezaroan txokokeriaz jarduten genuen, euskaraz aritzen ginen Zazpikaleetan edota Abandon inork ulertuko ez gintuelakoan, euskara kapitalean inork ez ulertzeko kode sekretu baliagarria zelakoan. Gerora, Bilbon lanean hasi eta harritu egiten ginen norbait euskara hutsean entzundakoan; poztu ere bai, nola ez, baina batez ere harritu.

Harridura hori normaltasun bilakatzea da gakoa, eta Deustuk badu zeresana, horretan ibilian dabilelako. Horregatik naiz Ahobizi, bestebarik. Eta hainbeste, aldiberean.

Egilea: 11eguneuskaraz

Azaroaren 23tik abenduaren 3ra arte Deustualdeko euskaldunak euskaraz biziko gara!

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude